Na raskrscu izmedu nicega,

a negdje izmedu

mojih godina,

udahnuh sivila prah,

pozorisnog

i mocvarnoga tla

ustajali zrak,

te zaronih u meso

sa okusom karmina,

otrova zimskog

za mene tla

veoma skliskog.

Glavom

kroz kuhinjski stol,

upijah mrzovoljno

svu onu uspavanu

lakiranu bol,

salom oko vrata

izazivah i mrzjeh

zimsku

na jezicima slabima

datu moc,

i u padu

izlijecenu kost...

cekajuci kad ce

proljece,

da me budi,

da budem opet

onaj ludi,

izvora poj.

                                           z.dakovic

zimski san